افغانستان در سال 2014 میلادی

(ملاحظه: در این راپور سالانه تنها به رویدادها، تلفات و خساراتی اشاره صورت گرفته است که دشمن به آن اعتراف کرده است)

سال 2014 میلادی سیزدهم سال تجاوز نیروهای صلیبی به رهبری امریکا بر افغانستان بود. در جریان سالهای اشغال بشمول 2014 کشور و مردم مظلوم و ستمدیده حالات ناگواری را اعم از شهادت، زخم، زندان، ظلم و ستم متحمل شدند. در جانب مقابل دشمنان داخلی و خارجی نیز متحمل تلفات و خسارات بیشماری شدند. سال 2014 دشمنان را خیلی نگران ساخت و آنان مجبور به اعتراف به نیرومندی مجاهدین و ناتوانی نیروهای جنگی و استخباراتی ساخت. در جریان این سال تلفات در صف دشمن داخلی افزایش یافت، جنگ از قریه ها و قصبات به شهرها رسید و پایتخت کشور به خط اول جنگ مبدل گردید.

این سال شاهد آغاز فرار نیروهای اشغالگر از کشور، درامهء انتخابات، تشکیل حکومت مشترک توسط جان کیری وزیر خارجه کشور اشغالگر امریکا و امضای پیمان ننگین امنیتی با این کشور نیز بود. سال 2014 به سبب درامهء انتخابات و پیمان فروش از جمله سیاه ترین سالهای تاریخ این کشور بشمار خواهد رفت.

در سطور ذیل تلاش صورت گرفته است تا خلاصه رویدادهای این سال خدمت خوانندگان محترم تقدیم گردد:

تلفات در صف اشغالگران خارجی:

دشمن خارجی از آغاز اشغال در صدد پنهان کردن تلفات حقیقی افراد خود در جنگ افغانستان بود. بارها جهان شاهد کشته شدن دهها تن از اشغالگران در حوادث گوناگون در افغانستان بود اما دشمن مکار تنها به کشته شدن 10 الی 20 در صد اعتراف کرده است.

در سال 2014 میلادی دشمن به کشته شدن 8 تن از افراد خود در ماه جنوری، 10 تن در ماه فبروری، 2 تن در ماه مارچ، 9 تن در ماه اپریل، 4 تن در ماه می، 12 تن در ماه جون، 8 تن در ماه جولای، 5 تن در ماه اگست، 6 تن در ماه سبتمبر، 3 تن در ماه اکتوبر، 3 تن در ماه نومبر، و 4 تن در ماه دسمبر اعتراف کرد.

به این ترتیب در جریان سیزده سال گذشته دشمن به کشته شدن 3485 از افراد خود اعتراف کرده است که از آنجمله 2356 تن آن امریکایی و 453 تن آن انگلیس می باشند.

در جمله کشته شدگان در سال 2014 میلادی سرجن میجر مارتن ارباریرارز نیز بود که به تاریخ 4 می در ولایت هرات کشته شد. مارتن قوماندانی چندین عملیات ویژه را در افغانستان و عراق به دوش داشت و وزارت دفاع امریکا مرگ وی را فاجعهء بزرگی برای اردوی این کشور تلقی کرد. علاوه بر وی به تاریخ 5 اگست یک جنرال پنج ستارهء امریکایی نیز در ولایت کابل کشته شد. در این حملهء یک جنرال دیگر شدیدا زخمی شده است.

آمار حقیقی تلفات دشمن اشغالگر به مراتب بیشتر از آمار اعتراف شده است و وقایع که در عناوین بعدی ذکر می گردد گواه بر این ادعا می باشد.

آنچه در بالا گذشت تنها اعتراف به تلفات می باشد اما زخمی ها به مراتب بیشتر از آن است. بر اساس راپور روزنامه واشنگتن تایمز به تاریخ 17 دسمبر کانگرس امریکا به کشته شدن 1800 تن امریکایی و زخمی شدن بیشتر از 20 هزار عسکر خویش اعتراف کرده است. حقایق زمینی نشاندهندهء این حقیقت است که بیمارستان های اشغالگران مملوء از معیوبین و دیوانگانی اند که در جریان جنگ افغانستان اعضای بدن و یا اعصاب خودرا از دست داده اند.

به تاریخ 20 نومبر یک روزنامه امریکایی خبر داد که هر روز حد اقل 22 عسکر سابق امریکایی بر اثر امراض روانی خودکشی می کنند. قبلا نیز به تاریخ 26 اگست 2014 یک عسکر زن امریکایی در پایگاه فورتلی ایالت ویرجینیا خودرا از تعمیر مرتفع به پائین انداخته و خودکشی کرد. چهار ماه قبل در پایگاه فورت هد در ایالت تکساس یک عسکر دیوانهء دیگر امریکایی بر دوستان خود شلیک کرده و سه تن از آنان را کشت و شانزده تن دیگر را زخمی ساخت. قبلا این پایگاه شاهد کشته شدن 13 تن و زخمی شدن 32 تن توسط تورن جنرال نیدال مالک حسن بود.

به تاریخ 13 می بر اساس راپور موسسه "Combat Stress" مشکلات روانی عساکر بریتانیایی که در افغانستان جنگیده اند به 57% افزایش یافته است. بر اساس راپور مذکور در جریان سال 2013 حد اقل 358 تن جهت تداوی امراض روانی به این موسسه مراجعه کرده اند. یک موسسه دیگر بنام فشار جنگ نیز خبر میدهد که 660 عسکر بریتانیایی را مورد علاج روانی قرار داده است. در راپور این موسسات آمده است که اکنون 20% عساکر بریتانوی که در افغانستان جنگیده اند به امراض روانی و دیوانگی مبتلا اند.

خسارات مالی دشمن:

دشمن در جریان جنگ سیزده ساله و بخصوص سال 2014 متحمل خسارات بیشمار مالی گردیده است. علاوه بر هزاران عراده موتر و تانکهای دشمن که به شکل روزانه در جریان سال مورد هدف مجاهدین قرار گرفته و تباه گردیده است وسایل تسلیحاتی دیگر و طیاره های دشمن نیز تباه گردیده و باعث ورشکستگی دشمن گردیده است.

فرار از پایگاهها و تباه کردن آنان به دست خود دشمن شکست خورده باعث جلب خسارات مالی بیشتر در جریان این سال گردیده است. مشکل است که دقیقا دربارهء خسارات دشمن گفت مگر به تاریخ 15 دسمبر بر اساس راپور فایننشل تایمز مصارف جنگ امریکا در افغانستان به هزار ملیارد دالر رسیده است.

در سطور ذیل مختصرا به بعضی از وقایع مهم خسارات دشمن اشاره صورت می گیرد:

در ماه جنوری دو هلیکاپتر اشغالگران در ولایت هرات و در شرق افغانستان سقوط داده شد. در ماه فبروری یک طیارهء اکمالاتی دشمنان در ولایت میدان وردک و یک هلیکاپتر ولایت کندهار سقوط کرد. در ماه اپریل نیز دو هلیکاپتر دشمن در ولایت کندهار، یک طیارهء جیت در ولایت کنر سقوط و یک طیارهء جنگی دیگر در ولایت کاپیسا سرنگون گردید. در ماه می یک هلیکاپتر در ولایت هلمند و یک هلیکاپتر در ولایت کندهار تباه گردید. ماه جون نیز شاهد سقوط یک طیارهء بی سرنشین در ولایت غزنی و دو طیارهء دیگر بی سرنشین در ولایت لوگر و بامیان بود.

به تاریخ 24 جون روزنامه واشنگتن پوست خبر داد که از سال 2001 تا کنون 418 طیاره بی سرنشین امریکا تباه شده اند. در راپور آمده است که این تباهی را میتوان بزرگترین خسارهء مالی و نظامی در تاریخ خواند.

در ماه جون هلیکاپتر مخصوص حامد کرزی و حد اقل 400 تانکر دشمن در منطقهء ارغندی ولایت کابل همراه با صدها هزار لیتر تیل موجود در آنها تلف گردیدند. ماه اگست نیز شاهد سقوط یک طیارهء بی پیلوت در ولایت ننگرهار بود. به تعقیب آن در ماه سبتمبر یک هلیکاپتر در ولایت ارزگان سقوط کرد و 197 تانکر دشمن در منطقه سرحدی تورخم کاملا حریق گردید.

تلفات در صف دشمنان داخلی:

اگرچه آمار دقیق تلفات در صف دشمنان داخلی نسبت افزایش روز افزون آن در دست نیست و نه دشمن آمار حقیقی را اعلان می کند اما بعضی بیانات و اعترافات دشمن نشان می دهد که این آمار خیلی نگران کننده بوده و تنها هفتهء صد تن از افراد و منسوبین اردوی ملی در جنگ با مجاهدین کشته می شوند.

به تاریخ 22 اکتوبر وزارت داخله ادارهء اجیر نیز از افزایش 70 در صدی تلفات در صف اربکی ها خبر داد. بر اساس این راپور طی ششماه گذشته 600 تن از اربکی ها در کشور کشته و به تعداد 900 تن دیگر زخم برداشته اند.

و به تاریخ 6 نومبر معاون قوماندان نیروهای اشغالگر در افغانستان جنرال جوزف اندرسن گفت که در جریان این سال 4634 تن از عساکر اجیر در مقابله با طالبان کشته شده اند. به گفته منبع آمار تلفات در صف دشمن داخلی 6.5 در صد بالا رفته است. در همین حال ادارهء امنیت ادارهء اجیر نیز به تاریخ 19 نومبر اعتراف کرد که حملات مجاهدین بر شهرهای مهم کشور 68 در صد بالا رفته است که باعث افزایش مماثل در تلفات اجیران داخلی نیز گردیده است.

در ذیل به بعضی از مهمترین رویدادهای تلفات در صف دشمن مختصرا اشاره صورت می گیرد:

در ماه جنوری آمر مخابرهء قوماندانی امنیهء ولایت غور، قوماندان پولیس محلی ولسوالی اندر ولایت غزنی، قوماندان قیام های ادارهء اجیر در این ولسوالی، قوماندان 15 پوستهء دشمن در ولسوالی دهراوود ولایت ارزگان کشته شدند.

ماه مارچ شاهد کشته شدن و مردن قوماندان اربکی در ولسوالی قیصار ولایت فاریاب، ولسوال نازیان و آمر امنیت ولسوالی رودات ولایت ننگرهار، مارشال فهیم معاون حامد کرزی حبیب الله غالب وزیر عدلیهء ادارهء اجیر، قاضی ولسوالی انجیل ولایت هرات، مدیر جنایی ولسوالی اندر ولایت غزنی و رئیس دفتر والی کندهار بود.

به همین شکل در ماه اپریل آمر جنایی و سارنوال ولسوالی خان آباد ولایت کندز، نامزد شورای ولایتی ولایت سرپل، مدیر جنایی ولسوالی تنی ولایت خوست و فرمانده اربکی ها در ولسوالی اندر ولایت غزنی کشته شدند.

به تعقیب آن در ماه می می مدیر استخبارات ولسوالی معروف ولایت کندهار، یک جنرال وزارت داخله و مشاور پیژنتون این وزارت، قوماندان امنیهء ولسوالی بلچراغ ولایت فاریاب، دو قوماندان پولیس در ولسوالی گرزیوان این ولایت، قوماندان اربکی در ولسوالی مارجه ولایت هلمند، یک افسر اردوی اجیر در ولایت کابل، قوماندان پولیس ولسوالی حصارک ولایت ننگرهار، آمر کشف پولیس ولایت جوزجان، آمر حوزهء هشتم ولایت کندهار و مدیر امنیت ولسوالی آقچه ولایت شبرغان کشته شدند.

در ماه جون نیز قوماندان امنیهء ولسوالی واغز ولایت غزنی، معاون امنیت ولسوالی دولینی ولایت غور، ولسوال سابقهء ولسوالی پنجوایی ولایت کندهار، فرمانده عمومی پولیس شاهراه ولسوالی پشت رود ولایت فراه، قوماندان محلی ولسوالی جرم ولایت بدخشان، قوماندان امنیهء ولسوالی خواجه عمری ولایت غزنی، ولسوال نیش ولایت کندهار و قوماندان اربکی ولسوالی شولگره ولایت بلخ کشته شدند.

به همین ترتیب ماه جولای شاهد کشته شدن یک کارمند امنیت ملی، دو قوماندان اربکی در ولسوالی ده یک ولایت غزنی، قوماندان امنیهء ولسوالی زرمت ولایت پکتیا، قوماندان امنیهء ولسوالی فارسی ولایت هرات، قوماندان عمومی اربکی های ولایت لوگر، کاندید کامیاب شورای ولایتی کندهار، مدیر جنایی ولسوالی ارگون ولایت پکتیکا، قوماندان پولیس ولایت زابل، مدیر لوژستیک زندان ولایت لوگر، رئیس ارکان کندک سرحدی پولیس ولسوالی اشکاشم ولایت بدخشان، قوماندان اربکی ولسوالی خوگیانی ولایت ننگرهار، قوماندان پولیس ولایت ارزگان، قوماندان پولیس ولسوالی گرزیوان ولایت فاریاب و حشمت خلیل کرزی پسر کاکای کرزی و نامزد ولایت کندهار بود.

در ماه اگست شاروال محمد آغهء ولایت لوگر، کاندید شورای ولایتی ولسوالی پسابند ولایت غور، څارنوال ولسوالی خوگیانی ولایت ننگرهار، کاندید شورای ولایتی ولایت هرات، مدیر امنیت ولسوالی شیرین تگاب ولایت فاریاب، قوماندان پولیس ولایت کندز، قوماندان پولیس ولسوالی چارسدهء ولایت غور، ولسوال، آمر مبارزه با جرایم ولسوالی خانچارباغ ولایت فاریاب، قوماندان امنیهء ولسوالی احمد آبای ولایت پکتیا، آمر جرم های سنگین ولایت هرات، دگروال پولیس سرحدی ولسوالی شیخ علی ولایت پروان، قوماندان پولیس ولسوالی چهارچینوی ولایت ارزگان، ولسوال اتغر ولایت زابل، کاندید دیگر شورای ولایتی و عضو شورای به اصطلاح صلح ولایت غزنی، رئیس شورای به اصطلاح صلح ولایت نورستان مورد هدف مجاهدین قرار گرفتند.

در ماه های سبتمبر و اکتوبر نیز قوماندان پولیس ولسوالی چارچینوی ولایت ارزگان، رئیس حج و اوقاف ولایت غزنی، قوماندان امنیهء ولسوالی ارغستان ولایت کندهار، ولسوال څمکني ولایت پکتیا یک جنرال بلند رتبه وزارت داخله، قوماندان اربکی ولسوالی چهارچینوی ولایت ارزگان، قوماندان اربکی ولسوالی آقچه ولایت جوزجان، مدیر څارنوالی استئناف ولایت غزنی، فرماندهان اربکی در کلنگار ولایت لوگر، ولسوالی شولگر ولایت بلخ و ولسوالی اندر ولایت غزنی، ولسوال نادعلی ولایت هلمند، مدیر مخابرات تورخم ولایت ننگرهار، قوماندان امنیهء ولسوالی سپری ولایت خوست، قوماندان امنیه و مدیر مبارزه با تروریزم ولسوالی خواجه سبزپوش ولایت فاریاب، 11 څارنوال ولایت کندز، قوماندان امنیهء ولسوالی غورک ولایت کندهار و مدیر امنیت ولسوالی ژیری این ولایت ومدیر اداری ریاست حوادث ولایت میدان وردک کشته شدند.

در ماه نومبر معاون والی کندهار، قوماندان وحشی و ظالم اربکی بنام سبز علی در مرکز ولایت لوگر، سه تن از استادان اکادمی پولیس در ولایت ننگرهار، عضو شورای ولایتی ولایت هرات و قوماندان امنیهء ولسوالی بتی کوت ولایت ننگرهار کشته شدند.

و در ماه دسمبر این سال قوماندان امنیهء ولسوالی قرقین ولایت جوزجان، مدیر جنایی و آمر اعاشه ولسوالی میوند ولایت هلمند همراه با تعداد زیادی پولیس، اعضای شبکۀ جاسوسی این ولسوالی، یک افسر بلند پایه قول اردوی 207 ظفر در ولایت هرات، قوماندان اربکی ولسوالی قره باغ ولایت غزنی، رئیس دارالانشاء ستره محکمه، یک قاضی زن در ولایت کابل، قوماندان مشهور اربکی در مرکز ولایت لوگر، قوماندان پولیس در مرکز ولایت هلمند و فرمانده بزرگ اربکی در ولسوالی مقر ولایت غزنی و ولسوالی دهراود ولایت ارزگان کشته شدند.

فرار اشغالگران و اعتراف به ناکامی:

از سه سال به اینسو و بعد از شکست مفتضحانه، اشغالگران مشغول برنامه ریزی فرار بوده و در این راستا بهانه جویی میکنند و ضمنا گاهی خواسته و نا خواسته در اعتراف به نیرومندی و موفقیت مجاهدین نیز دهن می گشایند. به همین سلسله به تاریخ 6 جنوری دیوید کامرون صدر اعظم انگلیس از پایان یافتن ماموریت اشغالی افغانستان توسط این کشور خبر داد و در عین حال از احتمال سقوط بخش های از جنوب افغانستان بدست مجاهدین سخن گفت. قبل از این ریچارد ویلیامز قوماندان سابق نیروهای خاص هوایی اشغالگران انگلیس به روزنامهء تایمز گفته بود که شواهد زیاد وجود دارد که همکاری و همدستی روبه افزایش نیروهای امنیتی، مقامات سیاسی و عساکر افغان را در ولایت هلمند با طالبان نشان می دهد.

به تاریخ 24 جنوری جنرال میلی قوماندان عالی رتبهء اشغالگران امریکایی و ناتو نیز گفته بود که طالبان مانع امضای معاهدات میان امریکا و ادارهء اجیر در کابل می شوند. به تاریخ 31 جنوری روزنامهء امریکایی واشنگتن پوست به نقل از کارل آیکنبیری سفیر سابق امریکا در کابل نوشت که جاییکه سرک به پایان می رسند، طالبان از همانجا آغاز می شوند.

به ادامه فرار اشغالگران از افغانستان اشغالگران کانادایی به تاریخ 12 مارچ به ماموریت اشغالی خود در افغانستان پایان بخشیدند و به تعقیب آن به تاریخ 17 مارچ اشغالگران بریتانیایی نیز قرارگاههای خود در ولایت هلمند را تخلیه کردند.

به تاریخ 27 اپریل اشغالگران پولندی نیز ماموریت اشغالی خود در ولایت غزنی را خاتمه داده و این ولایت را ترک گفتند. به تاریخ 10 جون نیروهای گرجستان از فرار بخش عمدهء عساکر خود خبر دادند. و کشور اشغالگر ایتالیا نیز به تاریخ 23 جون خبر فرار نیروهای هوایی خود از افغانستان را منتشر ساخت.

اشغالگران خارجی به تاریخ 15 اکتوبر کمپ باستن یکی مستحکمترین پایگاههای اشغالگران انگلیس در هلمند را تخلیه کردند. به تعقیب آن به روز 22 اکتوبر اشغالگران ولایت کنر را نیز بطور کلی تخلیه کرده و از آنجا فرار کردند.

فرار نظامی و عسکری ادامه دارد مگر به تاریخ 22 نومبر سفارت بلجیم در ولایت کابل نیز اعلان فرار کرد. این اولین فرار دپلوماتیکی بعد از شکست اشغالگران در افغانستان می باشد. به تعقیب این فرار به تاریخ 3 دسامبر کشور اشغالگر کانادا اتباع خودرا امر کرد تا افغانستان را ترک گویند. این کشور سبب این درخواست را اوضاع غیر مطمئن امنیتی کشور خوانده است و به تاریخ 20 دسمبر کشور اشغالگر فرانسه اعلان کرد که برخلاف تصمیم سابقهء خود مبنی بر باقیماندن عدهء از عساکر خود جهت تربیهء اردوی اجیر، همه عساکر خودرا از افغانستان خارج می سازد.

فرار ناتو:

از چند سال به اینسو کشورهای اشغالگر بطور انفرادی یکی بعد دیگری پا به فرار نهادند اما اکنون اتحادیهء جنگی و وحشی ناتو بعد از جنگ سیزده ساله و تباه کردن کشور به روز یکشنبه 28 دسمبر اعلان خاتمه یک طرفه جنگ (شکست در مقابل مجاهدین) را کرد.

به تعقیب این اعلان حامد کرزی رئیس اسبق ادارهء اجیر به روز سه شنبه 30 دسمبر گفت که ناتو در جریان 13 سال در غلطی قرار داشت. یک روز قبل از آن مطبوعات از سروی انستیتوت یوگوف آلمانی خبر دادند که نتایج آن نشاندهندهء این حقیقت است که تقریبا 60 در صد مردم آلمان به این نظر اند که کشورشان از جنگ 13 ساله افغانستان هیچ دست آوردی نداشته است و کشورشان نباید در آینده عساکر خودرا به بیرون از مرز بفرستد.

به تاریخ 28 دسمبر ویل هاتون یک نویسنده و تحلیلگر اقتصادی و سیاسی انگلیس در مقاله خود نوشته است که انگلستان در افغانستان شکست شرم آوری خورده است. روزنامه آبزرور نوشته است که انگلستان 40 ملیارد پوند در افغانستان به مصرف رسانیده و 453 عسکر خودرا از دست داده است. علاوه بر این 2600 عسکر زخمی شده و 247 تن دیگر اعضای بدن خودرا از دست داده اند. نویسنده در اخیر می نویسد که بعد از این همه قربانی و کشتار هزاران افغان، این کشور در اوضاع ناگوار تر از سال 2001 قرار دارد.

عملیات پیروزمندانهء موسوم به خالد بن ولید (رض) و خیبر:

مجاهدین امارت اسلامی در سال 2013 عملیاتی را بنام خالد بن ولید رضی الله عنه ضد دشمن به راه انداخته بودند که تا تاریخ 7 می ادامه داشت. به فردای آن امارت اسلامی عملیات جدیدی را بنام خیبر اعلان کردند که تا آخر سال 2014 نه تنها پیروزمندانه ادامه داشت بلکه بنیادهای دشمن را متزلزل ساخته و اماکنی را مورد هدف قرار داد که دشمن درک تاکتیک مجاهدین و از رسیدن آن به آنجاها عاجز ماند. در جریان سال 2014 میلادی به هزارها حملات به سلسله عملیات های خالد بن ولید و خیبر صورت گرفته است و دامنهء جنگ به تمام ولایات کشور گسترده گردیده است که ذکر همهء آن در اینجا باعث طولانی شدن موضوع می گردد لهذا به مهمترین آن به طور مختصر اشاره صورت میگیرد.

به تاریخ 4 جنوری ولایت ننگرهار شاهد یک حملهء شدید بر پایگاه خاص امریکایی در ولسوالی غنی خیل این ولایت بود که باعث تباهی کامل پایگاه دشمن گردید. به تاریخ 17 جنوری یک رستورانت خارجی در وزیر اکبر خان مورد حمله قرار گرفت که طی آن 29 تن از افراد بلند پایه اشغالگران کشته شدند. به تاریخ 30 جنوری قوماندانی امنیه، مدیریت استخبارات و مرکز نظامی ولسوالی پچیراگام ولایت ننگرهار مورد حمله قرار گرفت که طی آن تقریبا 120 تن کشته و زخمی شدند.

تاریخ 10 فبروری شاهد حملهء شدید بر اشغالگران در منطقهء ارزان قیمت ولایت کابل بود که طی آن دو تن از مشاوران امریکایی کشته شدند. به تعقیب آن به تاریخ 23 فبروری یک پوستهء اجیران داخلی در ولسوالی غازی آباد ولایت کنر مورد حمله قرار گرفت که طی آن 31 تن کشته شدند.

به تاریخ 12 مارچ ریاست تحقیق استخبارات ولایت کندهار مورد حمله قرار گرفت که بشمول افسربلند رتبهء دشمن 23 تن کشته شدند. به تاریخ 20 این ماه مقام ولایت ننگرهار و بعضی ادارات مهم دیگر را مورد حملات شدید قرار گرفتند که در اثر آن دهها تن از افراد دشمن کشته و زخمی شدند. در همین روز مجاهدین داخل مهمترین و مصئون ترین هوتل در شهر کابل که در 500 متری قصر ریاست جمهوری قرار دارد شده و دهها تن از دشمنان را بشمول اشغالگران خارجی کشته و زخمی ساختند.

به تاریخ 25 مارچ وزارت دفاع ادارهء اجیر به افزایش تلفات افراد خود اعتراف کرده گفت آمار کشته شدگان در این سال به چهار تن در روز بطور اوسط می رسد. به تاریخ 30 مارچ یک مهمانخانه و کلیسای اشغالگران در کابل مورد هجوم قرار گرفت که طی آن دهها تن کشته و زخمی شدند.

به تاریخ 2 اپریل وزارت داخلهء ادارهء اجیر مورد هدف قرار گرفت که طی آن دهها تن از افراد امنیتی این وزارت کشته و زخمی شدند.

به تاریخ 5 اپریل به سلسله اخلال پروسهء انتخابات حد اقل 1088 حمله بر اماکن مختلف بشمول مراکز انتخاباتی انجام یافت که وزارت دفاع ادارهء اجیر 690 تعرض را در این روز پذیرفت.

به تاریخ اول می دروازهء اول ورودی ولایت پنجشیر مورد هجوم قرار گرفت که طی آن باعث کشته شدن 15 عسکر و جراحت 12 تن دیگر گردید.

به تاریخ 8 می امارت اسلامی عملیات جدیدی را بنام خیبر اعلان کرد. در اولین روز این عملیات حد اقل 231 حملات کوچک و بزرگ بر مراکز و پایگاههای دشمن انجام یافت. به تاریخ 12 می ریاست عدلیه ولایت ننگرهار مورد حمله قرار گرفت که طی آن حدود 20 تن از کارمندان این اداره کشته و زخمی شدند. به تاریخ 26 این ماه یک پایگاه مستحکم دشمنان داخلی در ولسوالی جبل السراج ولایت پروان مورد حمله قرار گرفت که طی آن دهها تن از افراد پولیس کشته و زخمی شده و در حدود 25 تانکر اکمالاتی اشغالگران حریق گردید.

به تاریخ 21 می پایگاه تورخم مورد حمله هجوم قرار گرفت که طی آن علاوه بر تلفات جانی دست کم 213 وسائط نظامی دشمن کاملا طعمه حریق گردید.

به تاریخ 5 جولای مجاهدین تانکر های اکمالاتی دشمن را در منطقهء ارغندی ولایت کابل مورد هدف قرار دادند که طی آن حد اقل 400 تانکر با تیل موجود در آن حریق گردید. به تاریخ 8 جولای اشغالگران در ولسوالی بگرام ولایت پروان مورد حمله قرار گرفتند که باعث کشته شدن 15 تن آنان گردید. به فردای آن طی حملات گروهی بر ولایت و قوماندانی امنیهء ولایت کندهار بیشتر از شصت تن دشمن به قتل رسید.

به تاریخ 17 جولای بر میدان هوایی بگرام حمله صورت گرفت که علاوه از تلفات باعث حریق شدن دیپوهای بزرگ که مملوء از وسایل و مهمات بود گردید. به تاریخ 22 جولای مجاهدین بر دروازه مشترک معینیت مبارزه با مواد مخدر و کمپ نیروهای اشغالگر در نزدیکی میدان هوایی کابل حملات گروهی را انجام دادند که طی آن به اعتراف دشمن 4 تن از مشاورین اشغالگر کشته و 6 تن آنان زخمی گردیدند.

طی دو عملیات جداگانه؛ ولسوالی دوآب ولایت نورستان به تاریخ 20 اگست و ولسوالی نوبهار ولایت زابل به تاریخ 22 اگست تحت تصرف مجاهدین در آمدند. در جریان این ماه بیشتر ولسوالی ها و مناطق ولایت کندز نیز تصفیه گردید. در آخرین عملیات این ماه که بر ریاست امنیت ولایت ننگرهار انجام یافت دست کم 71 تن از کارمندان این اداره کشته و 83 تن دیگر مرگبار زخمی شدند.

به تاریخ 2 سبتمبر یک مقام ارشد وزارت دفاع ادارهء اجیر به خبرگزاری دی پی ای آلمان گفت که حملات کنونی طالبان باعث کشته شدن تا صد سرباز در هفته در میدان جنگ می شود.

به تاریخ 16 سبتمر پایگاه اکمالاتی اشغالگران در منطقه سرحدی تورخم یکبار دیگر مورد حمله قرار گرفت که طی آن 197 تانکر دشمن کاملا حریق گردید. در جریان این حمله 12 تن اشغالگر و مزدوران داخلی نیز کشته شدند.

به تاریخ اول اکتوبر دو عملیات استشهادی جداگانه در کابل صورت گرفت. به تعقیب آن به تاریخ 3 اکتوبر مقام ولایت پنجشیر و 11 اکتوبر قوماندانی امنیه ولایت بلخ مورد حملات قرار گرفتند.

تاریخ 9 نومبر نیز شاهد سه حمله جداگانه در قلب دشمن در شهر کابل بشمول قوماندانی امنیه این ولایت بود. به تاریخ 13 نومبر اشغالگران خارجی در ولایت ننگرهار دوبار مورد هجوم مجاهدین قرار گرفتند. به فردای آن اشغالگران امریکایی در ولسوالی بگرام ولایت پروان مورد هدف قرار گرفتند که طی آن 8 امریکایی کشته و 7 تن دیگر زخمی گردید.

تاریخ 18 نومبر شاهد یک حمله شدید و تکان دهنده بر محفوظ ترین ساحهء امنیتی اشغالگران مشهور به گرین ویلیج در ولایت کابل بود. به فردای آن، ولسوالی شینکی ولایت زابل مورد هجوم قرار گرفت که در اثر آن دشمن متحمل تلفات و خسارات شدید گردید.

به تاریخ 27 نومبر کاروان حامل سفارتکاران کشور اشغالگر انگلیس در کابل مورد هجوم قرار گرفت که باعث کشته شدن دو اشغالگر شد. در همین روز مجاهدین یکبار دیگر بر کمپ بوستن (پایگاه نظامی شوراب) در ولایت هلمند حملات سنگین را آغاز کردند که پنج روز دوام پیدا کرد و طی آن دشمن متحمل تلفات و خسارات شدیدی گردید. در همین روز یک محل اقامت خارجی های اشغالگر در ساحهء وزیر اکبر خان کابل نیز مورد هجوم مجاهدین قرار گرفت. به تاریخ 29 نومبر یک مرکز نشر مسیحیت را در ساحه کارته سه ولایت کابل مورد حمله قرار گرفت.

به تاریخ 8 دسمبر پایگاه نظامی اشغالگران در ولسوالی بگرام ولایت پروان هنگامی مورد حملات موشکی مجاهدین قرار گرفته و دشمن متحمل تلفات و خسارات شدیدی گردید که وزیر دفاع کشور اشغالگر امریکا مصروف بازدید از این پایگاه بود.

یکهفته قبل از آن نیز به روز دوشنبه تاریخ اول ماه دسمبر یک کاروان اشغالگران در این ولسوالی با انفجار ماین مواجه شدند که طی آن 5 عسکر اشغالگر کشته شدند. به تعقیب آن به تاریخ 8 دسمبر ولسوالی میوند ولایت کندهار مورد هجوم مجاهدین قرار گرفت که طی آن بشمول مدیر جنایی و آمر اعاشه تعداد زیادی پولیس، اعضای شبکۀ جاسوسی و عساکر اجیر دشمن کشته و زخمی شدند.

تاریخ 11 دسمبر شاهد انفجار موتر حامل اردوی اجیر و تلفات ناشی از آن در مربوطات حوزهء 15 ولایت کابل، و حملات سنگین مجاهدین را بر ولسوالی شیندند ولایت هرات بود که طی آن مرکز و بازار این ولسوالی به طور کامل به تصرف مجاهدین در آمد. شام این روز دفتر آتشه فرهنگی اشغالگران فرانسوی در حالی مورد هدف قرار گرفت که طی آن یکتن تبعهء کشور اشغالگر آلمان کشته کشته شد.

به تاریخ 12 دسمبر کاروان اشغالگران در ولسوالی بگرام ولایت پروان مورد هجوم قرار گرفت که طی آن حد اقل 5 تن از اشغالگران کشته شده و تعدادی زخمی گردیدند. به فردای آن موتر 303 اردوی اجیر در ناحیه حوزهء هفتم ولایت کابل مورد هجوم قرار گرفت که باعث کشته شدن همه سرنشینان آن گردید.

به تاریخ 14 دسمبر نبرد شدید در ولسوالی سنگین ولایت هلمند رخ داد که طی آن دو پایگاه مهم اردوی اجیر به تصرف مجاهدین در آمد. تاریخ 18 دسمبر یکبار دیگر شاهد حملهء مجاهدین بر اشغالگران در مربوطات ناحیهء هفت ولایت کابل بود که منجر به کشته شدن 6 تن از اشغالگران گردید.

نصف دوم ماه دسمبر شاهد جنگ شدید میان مجاهدین و اجیران داخلی در ولسوالی دانگام ولایت کنر بود. این جنگ که تا آخر این ماه ادامه داشت باعث کشته شدن و زخمی شدن دهها تن از عساکر اجیر و مرتزقه گردید. اردوی اجیر مستقر در این ولسوالی و نیروهایی کمکی که برایشان رسانیده شده بود به روز یکشنبه مورخهء 21 دسمبر بیشتر از 15 پوسته های خودرا ترک کرده و از منطقه فرار کردند.

به روز پنجشنبه 25 دسمبر پایگاه بگرام در حالی مورد حملات راکتی پیهم قرار گرفت که اشغالگران مصروف تجلیل از جشن کرسمس بودند.

به تعقیب آن به روز سه شنبه 30 دسمبر قرارگاه اردوی ملی در ولسوالی سیدآباد ولایت میدان وردک مورد حمله استشهادی قرار گرفت که طی آن دشمن متحمل تلفات و خسارات شدیدی گردید. شاهدان عینی گفته اند که انفجار آنقدر شدید بود که نصف قرارگاه را کاملا نابود ساخته است.

نفوذ مجاهدین و پیوستن افراد دشمن به صف جهادی:

درک حقایق و پیوستن به صف مجاهدین رو به افزایش است و در این راستا مجاهدین امارت سلامی دست آوردهای قابل ملاحظه یی در جریان سال 2014 داشتند. مجاهدین امارت اسلامی طبق برنامهء جهادی خویش در صف دشمن رخنه نیز کرده و افراد نفوذی خویش را در ادارات مختلف بخصوص امنیتی جابجا نموده اند که این امر باعث تشویش و نگرانی شدید دشمن نیز گردیده است.

بطور اجمالی در جریان سال 2014 در اثر درک حقیقت و تلاش های خستگی ناپذیر مسئولین کمیسیون جلب و جذب امارت اسلامی ۳۵۴۵تن از افراد دشمن از به صف مجاهدین پیوستند. تفصیل افراد تسلیمی دشمن با ذکر نام، ولدیت، منطقه، ولسوالی و ولایت آنان به شکل ماهانه ضمن راپور کمیسیون ارشاد، جلب و جذب امارت اسلامی به نشر می رسد.

نیرومندی مجاهدین و اعتراف شکست دشمن:

اگرچه دشمنان با استفاده از هر نوع وسایل به دست داشته در جریان سیزده سال گذشته کوشش کرده است تا مردم را در عالم بی خبری قرار داده و شکست خود و نیرومندی مجاهدین را پنهان کند اما بارها ناچار شده اند تا دست به اعتراف بزنند. در اینجا به بعضی از این اعتراف ها اشاره صورت می گیرد:

به گزارش خبرگزاری اسوشیتدپرس به تاریخ 5 مارچ جنرال دیمپسی لوی درستیز اشغالگران امریکایی گفت افغانستان پس از انتخابات شاهد بی ثباتی بزرگتر خواهد بود. به تعقیب آن به تاریخ 7 اپریل به حواله پریس تی وی ریک روزوف یک تحلیلگر مشهور و مخالف جنگ در افغانستان گفت که عساکر اشغالگر بشمول امریکائیان در مقابل طالبان نا توان اند.

به همین سلسله به تاریخ 2 جولای وزیر داخلهء ادارهء دست نشانده کابل گفت که نیروهای اجیر تا کنون توانمندی مقابلهء ضربات کوبندهء مجاهدین را ندارند و به همین سبب مناطق زیادی تحت تسلط مجاهدین قرار گرفته است.

به تاریخ 9 جولای مقامات ادارهء اجیر در ولایت غور اعتراف کردند که مجاهدین امارت اسلامی ولسوالی چهارسدهء این ولایت را فتح کردند. به تاریخ 14 جولای ادارهء اجیر بعد از ناکامی های پیهم مجبور شد تا قوماندان امنیهء ولایت هلمند را همراه با آمر امنیت این قوماندانی از وظایف شان سبکدوش کند.

بعد از آن به تاریخ 18 اگست شبکه سی بی سی امریکایی طی یک تحلیل سیاسی گفت که اشغالگران ناکام شده اند تا مقاومت و مبارزه مجاهدین علیه خود در افغانستان را خاتمه دهند. بر اساس این راپور افغانستان یگانهء کشوری است که تا کنون در آنجا امریکائیان کشته میشوند.

به تاریخ 20 اگست ادارهء پوشالی اعتراف به سقوط ولسوالی دواب ولایت نورستان کرد. به تعقیب آن به تاریخ 22 اگست ولسوالی نوبهار ولایت زابل نیز در تصرف مجاهدین در آمد.

به روز چهارشنبه مورخهء 27 اگست نشریهء نیویارک تایمز نوشت که پیشرفت طالبان ادارهء کابل را مواجه با خطر ساخته است. به تعقیب آن به تاریخ اول اکتوبر ولسوالی ریگستان ولایت کندهار در تصرف مجاهدین در آمد.

مقام های ادارهء اجیر کابل به تاریخ 19 اکتوبر خبر دادند که در جریان یکهفته صدها حمله توسط مجاهدین بر ادارات آنان صورت گرفته است. به گفته آنان در هفته گذشته حد اقل 300 حمله بر ادارات و افراد آنان صورت گرفته است. به تعقیب آن به تاریخ 21 اکتوبر وزارت دفاع ادارهء اجیر اعلان کرد که از سال 1382 تا کنون 6853 تن از عساکر اردوی اجیر کشته شده اند. بر اساس ارقام داده شده این وزارت 635 تن در سال 1388، 748 تن در سال 1389 و 841 تن در سال 1390 کشته شده اند. این مرجع گفته است که در سال 1391 حد اقل 1170 تن، در سال 1392 چهارده صد تن و در هفت ماه سال جاری 950 تن از سربازان اردوی اجیر در افغانستان به قتل رسیده اند.

و به سلسله اعترافات ناکامی دشمن، وزیر خارجه کشور اشغالگر جرمنی به تاریخ 12 اکتوبر گفت که جرمنی از آغاز جنگ در سال 2001 تا کنون مواجه با مشکلات و ناکامی های شدیدی شده است و هر لحظه امکان این می رود که عساکر خویش را به طور کلی از افغانستان خارج کند. وی گفته است که توقعات بیش از حد ما از افغانستان باعث بزرگترین ناکامی ما در این کشور گردید. به تعقیب آن به تاریخ 23 اکتوبر جنرال پیتروال فرمانده عمومی سابق نیروهای اشغالگر انگلیس گفت که بررسی و پیشبینی های آنان دربارهء طالبان در افغانستان غلط بود. وی در گفتگو با بی بی سی گفت که آنان به ناکامی خود در رسیدن به اهداف در این کشور اعتراف می کنند.

در یک خبر مشابه دیگر که در نشریهء گاردین به تاریخ 30 اکتوبر به نشر رسید آمده است که طالبان اکنون در اکثر ولسوالی ها و قریه جات افغانستان حضور گسترده دارند که دلیل ناکامی آشکار اشغالگران خارجی در این کشور می باشد.

به تاریخ 6 نومبر معاون قوماندان نیروهای اشغالگر امریکایی در افغانستان جنرال جوزف اندرسن از افزایش تلفات در صف ادارهء اجیر خبر داده و گفت که این نیروها توان مبارزه و مقابله با طالبان را ندارند. در همین راستا به تاریخ 19 نومبر ادارهء امنیت کابل اعتراف کرد که حملات مجاهدین بر شهرهای مهم کشور 68 در صد افزایش یافته است. سخنگوی این اداره گفت که مجاهدین بعد از امضای معاهده امنیتی با امریکا بر حملات خود افزایش داده اند.

در ماه دسمبر قوماندان امنیهء ولایت کابل و قوماندان قول اردوی 215 میوند بعد از ناکامی های مسلسل و ناتوانی مبارزه با مجاهدین بر طرف گردیدند.

به تاریخ اول دسمبر واشنگتن پوست در تبصره خویش بر حملات گسترده مجاهدین در گوشه و کنار کشور نوشت که حملات کنونی طالبان بخصوص در پایتخت کشور در سیزده سال گذشته بی مثال بوده است.

در همین ماه جنرال اندرسن قوماندان آیساف در مراسم ختم ماموریت اشغالی این سازمان در افغانستان گفت که وی نمیداند که درمورد اوضاع افغانستان خوشبین باشد یا بدبین. بر اساس گزارش نیویارک تایمز، جنرال جوزیف اندرسن سال جاری را یک جهنم خوانده گفت، جلو کشته و زخمی شدن نیروهای افغان گرفته نشده است و روند فرار از صفوف نیروهای امنیتی هم محدود نگردیده است.

تلفات ملکی، آزار و اذیت مردمی:

اشغالگران خارجی و مزدوران داخلی آنان از سیزده سال به اینسو طبق پلان و برنامه منظم مردم ملکی و بیچاره مسلمان را در کشور به قتل میرسانند، علاوه بر این روزی نمی گذرد مگر اینکه عده یی از هموطنان بیچارهء ما توسط آنان زخمی شده و مورد آزار و اذیت قرار نگیرند.

اشغالگران و اجیران داخلی آنان به خانه های مردم ملکی و بیچاره یورش برده به عفت و عزت آنان تجاوز می کنند، مال و متاع آنان را می دزدیدند، حیوانات آنان را به قتل می رسانند و بارها اتفاق افتاده است که بعد از این همه وحشت و حیوانیت خانه های شانرا به آتش می زنند.

گنجانیدن تفاصیل این آزار و اذیت در این نوشتار مختصر ممکن نیست و آنرا میتوان در راپور ماهانهء "جنایات جنگی" منتشره سایت امارت اسلامی مطالعه کرد. در ذیل به مجموع تلفات و اذیت های ملکی در جریان سال مختصرا اشاره صورت می گیرد.

در جریان ماه جنوری سال 2014 جمعا در حدود 40 تن از هموطنان ملکی و مستضعف ما شهید، 32 تن زخمی و 42 تن دیگر به اسارت برده شده اند.

ماه فبروری نیز شاهد 38 تن شهید، 27 تن زخمی و 70 تن اسیر در صف مردم ملکی و بیگناه بود. درماه مارچ 45 تن از هموطنان ملکی و بیگناه ما در مناطق مختلف کشور شهید، 60 تن دیگر زخمی و حد اقل 77 تن دیگر به اسارت برده شده اند.

در جریان ماه اپریل نیز 53 تن ملکی شهید، 19 تن زخمی و 34 تن دیگر به زندان انداخته شده اند و به همین ترتیب در ماه می نیز اشغالگران و اجیران داخلی شان 48 تن از هموطنان بیگناه ما را شهید، 26 تن دیگر را زخمی و 23 تن دیگر را به زندان انداخته اند.

در ماه جون دشمنان حد اقل 43 تن از هموطنان ملکی ما را شهید، 32 تن را زخمی و 18 تن دیگر را بعد از تلاشی خانه شان به زندان های خود انتقال داده اند. در ماه جولای نیز تعداد مشابهی با اندک تغییر هموطنان ما شهید، زخمی و اسیر شده اند.

در جریان ماه اگست دست کم 72 تن از مردم بیگناه و ملکی شهید، 16 تن دیگر زخمی و حد اقل 34 تن دیگر به اسارت برده شده اند.

بر اساس راپور آژانس های مختلف خبری در ماه سبتمبر نیز حد اقل 86 تن شهید و 16 تن دیگر طی حملات و بمباردمان اشغالگران و مزدوران داخلی آنان زخم برداشته اند. این در حالیست که به تعداد 108 تن در جریان این وحشت و درندگی به اسارت گرفته شده و به اردوگاه ها انتقال داده شده اند.

در ماه اکتوبر نیز 52 تن ملکی شهید، 24 تن زخمی و در حدود 31 تن به اسارت برده شده اند. و در ماه نومبر 24 تن از هموطنان ملکی ما شهید، 11 تن زخمی و 117 تن دیگر اسیر شده اند.در ماه دسمبر نیز اگرچه تا به نشر این راپور تعداد دقیق در دست نیست اما تعداد مشابهی به ماه نومبر جام شهادت نوشیده و یا زخمی و یا اسیر گردیده اند.

اظهار نفرت و انزجار:

مردم افغانستان از آغاز اشغال تا کنون به انواع گوناگون عکس العمل در مقابل اشغال دست زده اند تا باشد نفرت و انزجار خود از اشغالگران و اجیران داخلی آنان را به سمع جهانیان برسانند. گاهی این نفرت و انزجار به شکل قیام و تظاهرات مردمی علیه اشغالگران و نظام اجیر آن و گاهی هم به شکل حملات خودی در داخل صفوف عسکری و نظامی دشمن اظهار می گردد. در ذیل به ذکر بعضی از مهمترین این رویدادها در جریان سال اکتفا می کنم:

به تاریخ 9 فبروری مردم ولسوالی شینکی ولایت بلخ طی راهپیمایی مخالفت شدید خودرا با موجودیت اربکی ها در این ولسوالی اعلان کردند و آنان را زمینه ساز جنگ داخلی در میان اقوام موجود در منطقه دانستند. به تعقیب آن به تاریخ 17 فبروری مردم ولسوالی یوسف خیل ولایت پکتیکا در عکس العمل به ربودن 3 دختر جوان به زور اسلحه توسط اربکی ها دست به تظاهرات زدند.

و به تاریخ 13 فبروری دو مجاهد نفوذی با یونیفورم اردو چهار عسکر اشغالگر را در ولایت کاپیسا به قتل رسانیدند. در یک عکس العمل مشابه به تاریخ 24 اپریل یک محافظ در شفاخانه خصوصی کیور در کابل سه امریکایی را مورد شلیک قرار داده و به قتل رسانید.

به سلسله نفرت و انزجار یک پولیس نفوذی در قوماندانی امنیهء ولایت پکتیا به تاریخ 23 جون دو مشاور امریکایی را مورد هدف قرار داده و به قتل رسانید. به تعقیب آن به تاریخ 21 اگست یک شخص با احساس در کابل یک عسکر خارجی را در انظار عامه مورد ضرب چاقو قرار داده و از پا در آورد.

به تاریخ 23 سبتمبر مردم ولسوالی قره باغ ولایت غزنی نفرت و انزجار خودرا از اربکی ها ابراز کردند و آنان را مسئول کشتار افراد و تباهی خانه های خود دانستند. مردم این ولایت به تاریخ 15 اکتوبر نیز دست به اعتراض در مقابل ظلم و ستم دست اربکی ها زدند.

به تاریخ 4 نومبر مردم ولایت های غور و بغلان از ظلم و ستم، غصب اموال، زمین و تهدیدات امنیتی توسط والی های این ولایات به ستوه آمده و علیه آنان راهپیمایی نموده و خواهان برطرفی آنان گردیدند.

به تعقیب آن به تاریخ 2 دسمبر یک تعداد بزرگان و محاسن سفیدان ولسوالی پشتون کوت ولایت فاریاب ضمن اعتراض علیه ادارهء اجیر در این ولایت اظهار داشتند که بزرگان این ولسوالی توسط افراد مسلح ادارهء اجیر مورد لت و کوب قرار گرفته اند. در عین حال یک زن اعتراض کننده گفت که نیروهای پولیس سرحدی این ولسوالی بر وی تصمیم تجاوز جنسی داشتند مگر وی از نزد شان فرار کرده است.

انتخابات تقلبی و شرکت سهامی ساخت جان کیری:

اشغالگران برای مشروعیت بخشیدن ادارهء دست نشاندهء خود بارها درامه انتخابات را به راه انداخته اند که آخرین آن به شکل خیلی مضحکه انگیز در کشور انجام یافت.

به تاریخ 5 اپریل انتخابات قلابی یی که تاریخ نظیر آن را در هیچ گوشهء جهان مشاهده نکرده است صورت گرفت. بر اساس راپورهای مصدقه کمیسیون انتخابات برای 13 ملیون نفر آمادگی انتخابات داشت مگر در آخر روز به ادعای خود آنان تنها 7 ملیون تن در آن اشتراک کرده بودند مگر دیری نگذشته بود که ثابت شد که ملیون ها رأی جعلی در صندوق ها انداخته شده یا در سیستم کمیسیون انتخابات درج گردیده است. علاوه بر آن این کمیسیون وقتی نتایج ابتدایی 10% را اعلان کرد فراموش کرد که تعداد رأی دهندگان را 7 ملیون اعلان کرده است و به این سبب نتایج 10% بجایی اینکه 700 هزار رأی را در بر گیرد تنها شامل 500 هزار رأی بود.

به تاریخ 9 اپریل فیفا (نهاد مستقل نظارت بر انتخابات) اعلان کرد که 11 هزار مورد تقلب را در روز انتخابات ثبت کرده است. به تاریخ 17 این ماه سخنگوی اداره هماهنگی اتحادیه های مدنی در یک نشست خبری گفت که اربکی ها و زورمندان در گوشه و کنار کشور مردم را مجبور به رأی دهی کرده اند و آنان را مجبور ساخته اند تا صندوق ها را پر کنند.

مگر در اخیر این دور به ناکامی انجامید و بعد از رسوایی به سطح جهان در تقلب و دزدی انتخابات به دور دوم کشانیده شد.

فیفا یکبار دیگر به تاریخ 19 جون اعلان کرد که میزان تقلب در دور دوم بیشتر بوده است. بر اساس این نهاد اشتراك مردم در دور دوم كمرنگ بود، اما در اين دور تقلب گسترده صورت گرفت. راپور می افزاید که در 218 مرکز رای دهی در 16 ولایت کشور، صندوق های رای دهی به طور غیر قانونی پر شده است و‌ در 27 ولايت و 518 مركز رای دهی افراد زير سن نيز در اين پروسه اشتراك کردند.

بالاخره بعد از گذشت شش ماه از انتخابات و متهم ساختن یکدیگر به دزدی و تقلب جان کری یک حکومت مشترک و سهامی میان هر دو جناح دخیل را تشکیل داد که بعد از آن به تاریخ 29 سبتمبر اشرف غنی احمدزی طوق بردگی را به گردن نهاد و منحیث رئیس ادارهء ساخت جان کیری مراسم تحلیف بردگی و حفاظت از منافع اشغالگران در کشور را به جا آورد مگر در نتیجه اختلاف و کشمکش های شدید بر سر تقسیم کرسی ها تا آخرین روز سال 2014 نیز این شرکت سهامی بعد گذشت بیشتر از سه ماه از مراسم تحلیف نتوانسته است کابینهء خویش را معرفی کند.اطلاعات موثق از اختلافات عمیق میان سهم داران ادارهء اجیر در دست است که باعث تاخیر بیش از حد در معرفی کابینه گردیده است.

باداران ادارهء سهامی جهت کامیاب جلوه دادند ادارهء اجیر و دست نشانده خود در جریان این سال دو کنفرانس را بنام های کنفرانس ویلز و کنفرانس لندن برپا نمودند تا به این ترتیب بتوانند ادارهء اجیر را که آخرین نفس های خویش را خارج می کند از مرگ حتمی نجات دهند اما نسبت اختلافات میان گروههای دخیل در شرکت سهامی و باداران خارجی آنان این دو کنفرانس نیز به ناکامی انجامید و هیچ دست آوردی نداشت.

مصئونیت قضایی اشغالگران، امضای پیمان فروش وطن و پیامد های آن:

علاوه بر آنچه در بالا ذکر گردید سال 2014 شامل یک رویداد شرم آور تاریخی برای کشور نیز بود. در این سال اجیران داخلی بخاطر بقا و تداوم چور و چپاول خود دست به بی ننگی دیگری زده و کشورهای بادار خودرا مصئون از هر نوع جرم و جنایت دانستند. به سلسله این بی ننگی ها به تاریخ 19 فبروری وزیر دفاع ادارهء اجیر خبر داد که آنان ممکن است به باداران استرالیایی خود مصئونیت قضایی دهند که در صورت کشتن افغانها مورد بازپرس قضایی قرار نگیرند.

به همین شکل امریکا نیز از مدت زیادی منتظر امضای پیمان فروش کشور و مصئونیت جنایی برای جنایتکاران اشغالگر خود بود که بالاخره اشرف غنی بعد از مراسم تحلیف بردگی خویش حنیف اتمر، کمونست سرشناس و دشمن اسلام را، به صفت مشاور امنیتی خویش تعیین کرد و به فردای آن 30 سبتمبر معاهده ننگین فروش کشور و نوامیس آنرا با امریکا به امضا رسانید. هنگام امضای این پیمان ننگین مجددی و گیلانی نیز با سر های خم و شرمنده همچو گواهان بر این فروش حاضر بودند.

هنوز ساعاتی چند از فروش کشور نگذشته بود که سلسله پیامد های آن نیز ظاهر گردید. طیاره های بی پیلوت امریکایی با پرتاب بم ها بر مردم ملکی و بیچاره در ولسوالی علیشیر ولایت خوست و کشتن حد اقل چهار تن ملکی این دست آورد و پیروزی خودرا جشن گرفتند.

یک هفته بعد از آن سلسله کفرگویی های حامیان اشرف غنی نیز آغاز گردید. در ابتدا یکی از مرتدین دست به توهین و دشنام ذات الهی زد و چند روزی نگذشته بود که مرتد دیگری خداوند متعال را العیاذ بالله به بت های زمان ابراهیم علیه السلام تشبیه کرد و هنوز بر آن زخم مرهم گذاشته نشده بود که یکی از افراد مقرب اشرف غنی و کمپاینر انتخاباتی اش احکام شرعی را ظلم و بی عدالتی خطاب کرد.

بعد از این همه خانم اشرف غنی که یک دعوتگر مسیحی می باشد به حجاب اسلامی حمله آور شده و اعلان حمایت از پابندی بر حجاب کرد. لورا اشرف غنی حجاب را باعث عقب گرایی و مانع آزادی زن خواند.

حکایت زندان ها و محبوسین:

از یکسو اشغالگران و مزدوران داخلی آنان مردم بیگناه را به زندان ها می اندازند و از سوی دیگر زندانیان را از همه حقوق انسانی آنان محروم نگهداشته و شکنجه و تعذیب می کنند. این حقیقت را بارها موسسات و نهاد مستقل نیز راپور داده اند اما هیچ جهتی به آن توجه نکرده است. در جریان این سال بارها محبوسین در مقابل ظلم، ستم و محروم شدن از حقوق انسانی خویش دست به تظاهرات، اعتصاب غذایی و دوختن دهن های خود کرده اند اما نتیجه یی نداده است. به این سلسله تاریخ 20 جنوری شاهد اعتصاب و تظاهرات در محبس ولایت کنر و 27 جنوری شاهد شکنجهء زندانیان در ولایت فاریاب بوده است.

از جانب دیگر موجودیت زندان های مخفی و تاریک از آغاز اشغال تا کنون باعث نگرانی ادارات مختلف گردیده است. هیأت فرستاده شده توسط حامد کرزی به ولایات جنوبی از موجودیت دهها زندان شخصی اشغالگران در ولایات هلمند و کندهار راپور داد.

تبادلهء سران مجاهدین:

آخرین روز ماه می سال 2014 میلادی شاهد تبادلهء اسیران امارت اسلامی که سیزده سال را در گوانتانامو گذشتاندند با یک اسیر امریکایی نزد مجاهدین صورت گرفت. طی این تبادله پنج تن از بزرگان امارت اسلامی از این زندان رها گردیدند. جهانیان این تبادله را که در مخالفت کامل با قوانین امریکا صورت گرفته است دست آورد بزرگی برای مجاهدین و زانو زدن امریکا تلقی نمودند.

ناکام ترین و فاسد ترین کشور جهان:

در گذشته ها نیز ادارهء مزدور و حلقه بگوش غرب مقام های اول را در رشوت ستانی، فساد اداری، تولید و قاچاق مواد مخدر کسب کرده است اما این بار بنیاد جهانی صلح که مرکز آن در واشنگتن است، به تاریخ 26 جون در گزارشی تازه‌ترین فهرست را از کشور‌هایی‌که ضعیف‌ترین حکومت داری را در جهان دارند به نشر رسانید و افغانستان در ردۀ هفتم این فهرست قرار دارد.

به تعقیب آن به تاریخ 3 دسمبر ترانسپیرنسی انترنشنل لیست فاسدترین کشورهای جهان را اعلان کرد که ادارهء کابل مقام چهارم را در این لست از آن خود ساخته است.

مذاکرات ادارهء کابل با مجاهدین:

سه ماه از ادارهء اجیر و مشترک کابل گذشت اما اندکترین دست آوردی نداشت تا برای مردم و جهانیان تقدیم کند لهذا دست به تقلب و تزویر دیگر زده و اعلان کرد که این اداره با مجاهدین به توافق رسیده و مذاکرات موفقانه میان طرفین در جریان است که این اعلان توسط مجاهدین رد شده و کاملا بی بنیاد و تبلیغات دروغین دشمن پنداشته شد.

• < شاته
• مخته >